Remont i renowacja kaplicy Melchiora von Hatzfeldta.

W połowie września rozpoczął się pierwszy etap prac remontowo-renowacyjnych barokowej kaplicy Marszałka Polnego Melchiora von Hatzfeldta, natomiast 29 września oficjalnie otwarto i wstępnie udokumentowano wnętrze krypty z pochówkiem Marszałka, usytuowanej pod kaplicą.

Otwarcie nastąpiło w obecności przedstawicieli Parafii Prusice, tj. Ks. Proboszcza Adama Proroka i Ks. Wikariusza Łukasza Radomskiego, przedstawicielek Dolnośląskiego Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków we Wrocławiu: Renaty Kucharskiej, Pauliny Korneluk i Anny Fabisiak, przedstawicieli Urzędu Miejskiego w Prusicach: Marcina Raczyńskiego i Renaty Faron-Bartels (koordynacja projektu) oraz wolontariuszy: Antoniego Kramarzewskiego i Tadeusza Belawender, a także Roberta Burzyńskiego z Łużyckiego Towarzystwa Historycznego.

Późnobarokowa kaplica Marszałka Polnego Melchiora von Hatzfeldta, właściciela Prusic i Żmigrodu w okresie między 1641 i 1658 r., jest jedną ze szczególnych pereł prusickiej historii i sztuki. Melchior von Hatzfeldt zmarł w styczniu 1658 r. po ciężkiej chorobie, a jego spadkobiercy wznieśli wkrótce potem i wyposażyli kaplicę, będącą mauzoleum ku jego pamięci. Budowa trwała kilka lat i Marszałek spoczął w krypcie dopiero w 1667 r. Wtedy też przewieziono do Prusic trumnę z zabalsamowanym ciałem, przechowywane do tego momentu w kaplicy w Żmigrodzie.

Dotychczas bardzo niewiele wiedziano o wyglądzie wnętrza krypty, umiejscowienia pochowku zmarłego Marszałka oraz ich stanie zachowania. Otwarcie krypty miało to wszystko umożliwić.

Zmarłego złożono w podwójnej trumnie, tj. wewnętrznej, drewnianej oraz zewnętrznej, cynowej. Trumna drewniana wykonana jest z prostych desek i nie wykazuje zdobień. W wieko trumny nad twarzą zmarłego wstawiono szklane „okienko”. Cynowa trumna doskonale się zachowała i wykazuje uszkodzenia jedynie w części dolnej. Jest wsparta na sześciu masywnych nóżkach przypominających lwie łapy i pokrywa ją bogaty ornament rzeźbiarski.

Melchior von Hatzfeldt zapisał się na kartach historii Polski, przyczyniając się do oswobodzenia Krakowa od wojsk szwedzkich w wojnie szwedzko-polskiej (tzw. „potop szwedzki” 1655-1660 r.).

~ Renata Faron-Bartels